Over ons

Joost Ruytenburg, voorzitter

Lofzang op de boom. Ode aan een zeldzaam gevende groeivorm. Een liefdesbetuiging.
Bomen bestaan. Al lang. En hebben hopelijk nog lang te gaan.

Waar staat voor mij de boom voor?
Bomen spreken tot mijn verbeelding en hebben dat van jongs af aan gedaan. Zij roepen beelden en verhalen op, geven kans tot spel in woord en daad. Zij maken mij blij en boezemen mij ontzag in. Zij roepen verlangen in mij wakker, bieden mij hoop, troost en rust. Ik voel het als een groot voorrecht samen met hen op deze aardkloot te zijn. De boom genereert taal, verhalen en mythen en rijkt daarvoor kapstokken aan, blijkt fotogeniek, biedt materiaal voor bouw en meubelmakerij, inspireert, ondersteunt, houdt vast, splijt rots, verrijkt en voet, verwarmt en verkoelt, verleent entourage aan (tuin)architectuur, is onderdeel van en onmisbare schakel in wat natuur wordt genoemd, sust in slaap, pept op en ga zo maar door.
Onverstoorbaar geduldig. Bomen binden, verbinden en (ver)spreiden. Zelfs de elementen, aarde, water, lucht en vuur, met wortels, stam, schors, bast, takken blad, bloem en vrucht. Bomen leven. Zij ruisen, lispelen, piepen, kreunen en kraken. Zij geuren en pompen, wiegen, waaieren, trillen en zwaaien en zaaien.
Taai, iel, groots, massief of hol, zij staan ervoor. Zij huisvesten alg, mos, schimmel of zwam, bacterie, mens, kever, amfibie, reptiel, zoogdier ,vogel, spin, duizendpoot en haast nog duizend andere dingen. Zij zijn motor, buffer en rem tegelijk, reguleren en evolueren, werken samen. Zij geven schaduw en zuurstof, beschutten en filteren de lucht. En niet zo maar een beetje. Er zijn mensen die bomen een ‘ziel’ toeschrijven. Zolang wij bomen maar niet zielig vinden, maar wel voor hen gaan staan in woord en daad, zoals zij dat waarachtig onvermoeibaar doen in en voor het geheel. En wie goed luistert hoort hun stem (als een [s]irene?). Ik denk en weet dat hetgeen de boom bij mij oproept ook vergelijkbaar gold, geldt en zal gelden, voor vele mensen van vroeger, nu en straks. Bomen zijn er zeker niet voor mij alleen en ook niet alleen voor mensen. Bomen zijn.

 

 Jaap Flohil , penningmeester

Als kind was ik eens bij een kennis die op een kaal weiland wat struikjes had geplant, wellicht niet hoger dan 50 cm. Na 25 jaar kwam ik nog eens op dezelfde plek en stond ik midden in een bos met bomen van wel 10 m. hoog. Het is een beeld wat me altijd bij gebleven is.
Later zag ik in een tekenfilm een man, die in een verlaten streek in Frankrijk woonde. Schapen hadden het land kaalgevreten en de meeste bewoners hadden hun dorp verlaten omdat, er geen middelen van bestaan meer waren. De man begon op zijn dagelijkse wandelingen zaden van verschillende bomen in de grond te stoppen en na een aantal jaren stonden er weer veel volwassen bomen, die ook weer allerlei beesten en beestjes aantrokken. Het weer veranderde ook door de aanwezigheid van deze bomen. Er viel weer meer regen, waardoor ook weer andere planten konden gaan groeien. Uiteindelijk leidde dit ertoe dat ook de mensen weer terug kwamen, want ze konden weer leven van wat het land hen te bieden had. Ook deze beelden vond ik erg inspirerend.Ik wou ook graag zoiets gaan doen. Heb eraan gedacht om een stuk land te kopen om daar ook een klein bos te gaan planten. Dat is er echter nooit van gekomen. Toen ik gevraagd werd of ik in het bestuur van de stichting Tarzan wilde komen, hoefde ik daarom dan ook geen seconde na te denken. Hoop op deze manier bij te kunnen dragen aan een groenere wereld.

 

Sebastiaan Kas, secretares

De reden dat ik mij inzet voor stichting Tarzan is simpel : meer dan de helft van de bomen op aarden zijn in de afgelopen eeuw omgezaagd en ik ben daar, als hovenier, mede verantwoordelijk voor. Daarom leg ik nu de focus op het planten van bomen, zodat er in de toekomst geen schaarste ontstaat.

 

Frieda Kas, vrijwilliger

Ik heb altijd al erg van buiten zijn en werken gehouden en dan heb je te maken met natuur, maar ook landbouw en voedselproductie. Eerst heb ik me beziggehouden met alternatieve vormen van akkerbouw en veehouderij gericht op het fatsoenlijk omgaan met mens en dier en de economie van het genoeg en niet meer en meer. Richting bomen en interesse daarvoor begon bij mij door het stoken van een houtkachel als enige verwarmingsbron. Van daaruit ben ik als vrijwilliger bij SLZ gaan werken zo’n 25 jaar geleden. Alles wat met bomen te maken heeft vind ik leuk: door een bos wandelen, hout zagen, hakken en stoken, maar zeker ook planten. Want zeker als je hout stookt moet je ook planten. Dan ben je duurzaam bezig. Het planten is een concrete daad met effect op de wereld en het haalt je uit de waan van de dag (boompje groot plantertje dood). Sommige bomen bij mij thuis zijn geplant met een duidelijke koppeling aan mensen en dan werkt het ook zo dat als de mensen al dood zijn, ze toch nog aanwezig zijn door de boom. En later als ik er niet meer ben zal mijn boom er nog zijn. Verleden, heden en toekomst zijn daardoor aanwezig.